Stories and memories

Hi, write your own memories.
Or share an adventure.
What do you like about his art?
Do you favor a special piece of art?
Did he teach you anything?

Feel free to write in Dutch or English!

And don’t forget to send me pictures

2 thoughts on “Stories and memories”

  1. Allereerst wil ik zeggen dat ik Jeffrey bij tijd en wijle enorm mis. We hielden van elkaar. Misschien ik meer van Jeffrey dan hij van mij. Ik kwam vaak op bezoek bij Jeffrey. We dronken samen gezellig een wijntje en er werd veel gelachen, maar een traan was er ook wel eens. Niet alleen ik kwam vaak op bezoek bij Jeffrey, natuurlijk ook andere mensen, die dan vaak ook een wijntje mee dronken. Veel heb ik met Jeffrey meegemaakt. We gingen weleens op vakantie of gewoon naar de duinen en vaak was hij ook bij mij thuis. Terrasjes pikten we en het was meestal gewoon leuk. Het is alom bekend dat Jeffrey bij mij maar ook bij anderen uit zijn slof kon schieten. Maar zijn liefde was echt, en zijn haat meestal toneelspel. Hij hield van humor immers. Als ik bij Jeffrey was kon hij uren praten en vaak herhaalde hij een dag later wat hij gisteren had gezegd, maar dan weer in een andere vorm. Ik luisterde en Jeffrey vond het fijn te praten. Hij had het vaak over wat hij vroeger had gedaan en meegemaakt. Zo zei hij dat hij als jongeling beschilderde steentjes verkocht aan het Spaarne aan een tafeltje. En met stiekem onder het tafeltje een fles jenever en goede joint erbij die hij overigens zijn hele leven niet heeft geschuwd. Ik belde hem geregeld en ik vroeg hem hoe het met hem ging. Waarop hij standaard zei: “Gaat wel”.
    Hij kon echt mooi vertellen. Hij kon zomaar twee uur over Jezus Christus praten, terwijl hij echt niet gelovig was, dat weet ik. Ook had hij eens bijvoorbeeld een treinreis naar Spanje gemaakt. Toen hij terug wilde naar Nederland pakte hij van noord Spanje de trein naar zuid Spanje. Een vergissing door drank. Maar hij kon er om lachen en dat was het voornaamste. Toch was Jeffrey bijna, althans in mijn optiek, wel gelukkig tot bijna aan het eind van zijn leven. Hij was weleens somber, maar dat kwam meer door de omstandigheden, dan door hem zelf. Jeffrey was ook een duizendpoot. Hij maakte van heel weinig ingrediĆ«nten de lekkerste maaltijden. Van bijna niks de heerlijkste soepen. Ook spoorde hij je aan, mocht je wat depressief zijn, door iets totaal simpels te zeggen, om weer realistisch en zonder depressie in het leven te staan. “Snap out of it”, zei hij dan bijvoorbeeld en je snapte ook out of it. Jeffrey was volgens mij niet alleen een geniaal kunstenaar maar ook een magier, een tovenaar. Hij had heel veel spullen die een magisch karakter hadden. Bijvoorbeeld een ketting van kralen met in een ijzer kokertje een konthaar van Jezus Christus erin, zo zei hij zelf. Dit was natuurlijk onzin maar we hadden er wel lol van. Mystieke beelden, mooie schelpen, beeldjes en nog veel meer spullen die allemaal een magisch karakter hadden. En de dingen die hij zelf maakte waren even magisch en prachtig.
    Jeffrey was gewoon een hele fijne man, altijd zichzelf en iedereen was zichzelf bij hem. Hij zal altijd zolang ik leef bij me zijn en ik denk dat heel veel anderen dit ook zo voelen.
    Ik wil besluiten met een gedicht die ik had geschreven voor de herdenking van Jeffrey op het strand van IJmuiden met een aantal van zijn naasten, om een beetje te illustreren wat ik voor hem voelde.

    Vaarwel Jeffrey

    Vaarwel het lachen, het huilen
    Het samenzijn
    Vaarwel het proosten en drinken
    van de wijn
    Vaarwel de avonturen
    en avonduren
    Vaarwel het absurdisme
    en het realisme
    met jou
    Vaarwel jouw toewijding aan kunst
    en vriendschap
    Vaarwel jouw mooie zinnen
    Vaarwel Jeffrey
    Ik weet dat ik van je hou
    Met vreugde en verdriet
    van binnen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *